|
|
|
1. KD, 54 lat, kobieta
Wieloletni wywiad dławicowy. Próba wysiłkowa ujemna. Echokardiografia nie wykazała zaburzen kurczliwości lewej komory.
Badanie SPECT serca z użyciem 99m-Tc-MIBI wykonano w spoczynku oraz po teście z dipirydamolem w dawce 0,56mg/kg m.c./4min
Nie stwierdzono scyntygraficznych cech zaburzonej perfuzji mięsnia lewej komory serca.
Na podstawie wyniku badania można z dużym prawdopodobieństwiem (>90%) wykluczyć niedokrwienie
mięśnia sercowego jako przyczynę dolegliwości dławicowych.
2. RM, 47 lat, kobieta
Przebyty zawał przedniej ściany mięśnia sercowego przed miesiącem.
Napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie
Wątpliwy wynik wysiłkowej próby elektrokardiograficznej
Nie stwierdzono zaburzeń kurczliwości w badaniu ECHO
Zwężenia naczyń wieńcowych w badania koronarograficznym: LAD: 50%, LCX: 70%
Badanie SPECT serca z użyciem 99m-Tc-MIBI wykonano w spoczynku oraz po teście z dipirydamolem w dawce 0,56mg/kg m.c./4min
W badaniu spoczynkowym stwierdza się obszar upośledzonego gromadzenia znacznika w koniuszku i segmencie przykoniuszkowym ściany przedniej. Po podaniu dipirydamolu zmiany ulegają pogłębieniu, co widoczne jest zaróno na poszczególnych przekrojachlewej komory, jak i na mapie polarnej z prawej strony. .
Badanie sugeruje, iż pomimo tylko 50% zwężenia LAD defekt perfuzji ujawaniony w badaniu scyntygraficznym jest istotny klinicznie.
Natomiast nie stwierdzono zaburzeń perfuzji obszaru zaopatrywanego przez LCX.
Wynik badania sugeruje, iż mimo tylko 50% zwężenia LAD defekt perfuzji ujawniony w badaniu scyntygraficznytm jest istotny klinicznie. Natomiast nie stwierdzono zaburzeń perfuzji obszaru zaopatrywanego przez LCX. Na podstawie takiego obrazu kardiolog skieruje pacjenta na rewaskularyzację LAD (angioplastyka lub pomostowanie) i ewentualnie LCX.
3. RG, lat: 48, mężczyzna
Cardiomyopathia ischaemica
Nadciśnienie tętnicze
Koranorografia - zwężenie LAD
Badanie SPECT serca z użyciem 99m-Tc-MIBI wykonano w spoczynku oraz po teście z dipirydamolem w dawce 0,56mg/kg m.c./4min
Spoczynkowe zaburzenia perfuzji ściany przedniej, koniuszka i ściany bocznej ulegające poszerzeniu po podaniu dipirydamolu. Obraz najprawdopodobniej odpowiada zawałowi segmentu przykoniuszkowego ściany przedniej i częściowo koniuszka z marginesem niedokrwienia obejmującym pozostałą część koniuszka i część segmentu przypodstawnego ściany przedniej. Cechy rozstrzeni lewej komory.
Wybitne pogarszanie się perfuzji ściany przedniej po obciążeniu farmakologicznym wskazuje na konieczność rewaskularyzacji.
4. KS, lat: 66, mężczyzna
Stan po dwukrtonym zawale ściany dolno-bocznej mięśnia sercowego w styczniu 2001 oraz w lipcu 2001 po zawale koniuszka.
Elektrokardiograficzny test wysiłkowy ujemny (5METS)
Zaburzenia kurczliwości koniuszka w badaniu echokardiograficznym
Badanie SPECT serca z użyciem 99m-Tc-MIBI wykonano w spoczynku oraz po teście z dipirydamolem w dawce 0,56mg/kg m.c./4min
Stan po zawale ściany dolnej i koniuszka z marginesem niedokrwienia obejmującym segment przykoniuszkowy ściany bocznej.
Pogarszanie się perfuzji wokół blizny po obciążeniu farmakologicznym wskazuje na konieczność rewaskularyzacji w celu wtónej prewencji zawału serca.
|
